१५०६. भुक्तानि यैस्तव फलानि पचेलिमानि क्रोडस्थितैरहह वीतभयै: प्रसुप्तम् ।
ते पक्षिणो जलरयेण विकृष्यमाणं पश्यन्ति पादप भवन्तममी तटस्था:॥
अर्थ :-
एखाद्या दात्याच्या उदार स्वभाव आणि त्याचे दिवस फिरल्यावर त्याला गरिबी येते तेव्हा त्याचा फायदा घेणारे लोक काहीच मदत करत नाहीत त्या बद्दलची ही अन्योक्ती आहे.
हे वृक्षा, ज्या पाखरांनी तुझी चांगली पिकलेली फळे खाल्ली, तुझ्या फांद्यावर घरटी बांधून बेफिकीर झोपले तेच पाण्याच्या वेगामुळे तू फरफटत जात असताना तटस्थ(पणे, १. त्रयस्थपणे २. आता नवीन मिळालेल्या आधारावर ) बसून (गम्मत) बघत आहेत.
हिंदी अनुवाद
"हे वृक्ष! जिन पक्षियों ने तेरे पके हुए मीठे फल खाए और तेरी शाखाओं पर घोंसले बनाकर बेफ़िक्र होकर सोए, वही पक्षी आज पानी के तेज़ बहाव में तेरे बह जाने पर तटस्थ (उदासीन) होकर किनारे से (मज़ा) देख रहे हैं।"
(विशेष: यह अन्योक्ति ऐसे उदार दानवीर के लिए है, जिसका अच्छा समय बीत जाने पर और गरीबी आने पर वे ही लोग दूर हो जाते हैं जिन्होंने कभी उसके आश्रय और धन का आनंद लिया था।)
English Translation
"O Tree! The very birds that devoured your ripe fruits and slept carelessly in the nests built upon your branches are now sitting indifferently, watching you get swept away by the raging current of water."
(Note: This allegory refers to a generous giver who falls into poverty after his golden days pass, only to be abandoned by the very people who once benefited from his fortune and now silently watch his downfall.)
